ผ่านมา 5 แล้ว...แต่ฉันก็ยังจำได้...แม้ว่าฉันจะเป็นฝ่ายเดินออกมา...เอง

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันลืมคุณไปแล้ว...คุณยังเป็นคนที่อยู่ในฐานะคนที่ฉันรักเสมอ

ฉันเคยบอกคุณไปแล้วแต่คุณคงจำไม่ได้หรือคิดว่าฉันพูดเล่นๆ

''รักเธอที่เป็นเธอตอนนี้

ไม่เคยคิดให้แทนที่ใครที่ไหน

วันนี้เราต่างเอาใจมาแลกใจ

เก็บคำว่าเจียมตัวไว้

---ฉันรักเธอ---

ช่วงเวลาหนึ่งของเรา เป็นเวลาที่ฉันไม่เคยเสียใจ อย่างน้อยฉันก็เคยรู้สึกว่า เรารักกัน

เสียดายจังที่เราไม่อาจเดินไปในเส้นทางเดียวกันได้...ไม่ว่าฉันจะคอยคุณให้ก้าวไปด้วยกัน

แต่เราคงไม่มีความกล้าพอ...หรือความจริงแล้วคุณอาจไม่รักฉันจริงก็ได้

ฉันออกมาจากชีวิตคุณอย่างงงๆ แต่ก็รู้สึกว่าทำถูกแล้ว....

ขอบคุณที่เดินมาหากัน

ในวันคืนที่ฉัน...อ่อนล้า

ขอบคุณนะที่ช่วยนำพา

เอาความปวดปร่าออกจากหัวใจ

วันนี้ฉันยืนอยู่

และยังไม่รู้ จะอยู่คนเดียวได้ไหม

ขอบคุณสำหรับการปลอบใจ

และเสียงหัวเราะสดใสที่ให้กัน

คำว่ารักที่เคยมีให้

ก็ยังซาบซึ้งใจในทุกวัน

แต่ทุกอย่างก็เพียงแค่ภาพฝัน

เก็บความผูกพันไว้ภายในใจ

 ก็เพียงพอ

ฉันคิดว่าเธอคงจะมีความสุขดี และอาจจะลืมฉันไปแล้ว ผู้หญิงคนหนึ่งกับช่วงเวลาสั้นๆ แต่ฉันอยากให้รู้ ฉันไม่เคยลืมเธอ

วันเวลาสั้นๆๆ

สำหรับฉันก็มากความหมาย

เป็นความทรงจำไปจนตาย

และไม่มีวันเสื่อมคลาย ไปจากใจ

On leave...I need vacation

posted on 26 Sep 2009 11:18 by littletwinstar

อยากลาพักร้อน ให้นานๆ

นอนอยู่ที่บ้านเฉยๆก็ได้ รู้สึกว่าอยากพักน่ะ

หลบไปนอนรับแสงอุ่นๆ สัก 2-3วันคงดี

แล้วตูจะไปไหนดีว้าเนี่ย

คว้าซีรีย์ไปดูด้วย ฮิๆๆๆ

หรือจะไปนั่งทำสมาธิดี หรือจะไปเล่นโยคะดี

.....................................................

เคยอบอุ่น อุ่นไอรัก

เคยนอนตัก พักใจให้เหนื่อยหาย

เคยออดอ้อน พูดคุยใจสบาย

ภาพเก่าคล้ายเหมือนว่าเรายังเดินเคียง

.....................................................

อยากกลายร่างเป็น little twin stars

จะได้บินไปเที่ยว เทียว

 

....................................................

เซ็งๆ เอาไดอารี่มาอ่าน

ยังมาซึ้งได้อีก หุหุหุ

นี่ทำไมเวลามันเดินเร็วจังเลย

เราแก่แล้วหรือเนี่ย

....................................................

ห่างหายไปตามเส้นทาง

เมื่อเราต่างมีชีวิตของตัวเอง

เธอเดินไปทาง ฉันเดินไปอีกทาง

ในความจริง...เราไม่อาจอยู่ร่วมทาง

แต่ก็ยังดีใจอยู่ เมื่อเธอคือคนหนึ่ง

ที่ฉันยังกล้าเข้าไปทักทาย

พูดจา...แม้ไม่มีเรื่องอะไรพูดคุย

ต่างจากบางคน....แปลกดี

ฉันไม่ได้โกรธเธอ

ก็เราไม่ได้...ไม่รักกันซะหน่อย

เพียงแต่สำหรับเรา

อะไรๆมันช่างยากเย็น...ไม่เต็มใจ

ให้เราได้ คบหา...ตลกดี

เธออาจไม่พร้อม

ฉันเอง...ยิ่งไม่พร้อมกว่า

แต่อย่างน้อย...ฉันเคยรู้จักให้

ให้อย่างไม่หวังผลตอบแทนใดๆ

รู้สึกรัก...อย่างที่ไม่เคยรักใคร

เราไม่เคยผูกพันกันอย่างคู่อื่น

และความรักของเราไม่เคยก้าวเดิน

อาจเพียงเพราะความไม่กล้า

อาจเพราะสิ่งรอบกาย

อาจเพราะเรากลัวกับวันข้างหน้า

ไม่เป็นไร

ฉันได้ดื่มน้ำผึ้ง...ที่หวานที่สุด

และได้ชิมน้ำตาล...ที่ขมที่สุด

---คุ้มแล้ว---

สำหรับช่วงหนึ่งที่ได้รู้จักนาย